اگه ازت بپرسن بهترین کتاب،بهترین فیلم و بهترین نویسنده از نظر تو کدومه چی میگی؟

چقدر بدم می اید از ادمهایی که تا کمی بهشون لبخند میزنی با کفش تا ته انباری خونه تونو میرن و سرک میکشن!

دستهای پنهان خداوند انگاری می خواد گند کاری بعضی ها رو جبران کنه اونم با خوابهای قشنگ و ارزشمندی که هر شب برام میفرسته تا شاید خلا معنویتی که به تاراج رفته اندکی پر بشه اما احساس میکنم یه کمی دیر شده،یه چیزایی تو ذهنم خراب شده که حالا حالاها درست بشو نیست!

فکر کن با یه خونواده خیلی مذهبی رفته باشی باغ،یه دفعه برق قطع بشه و تو که از تاریکی میترسی بلند شی بری تو حیاط تا حداقل زیر نور ماه باشی که محکم به یه مانع گوشتی برخورد کنی و یه صدای اخ بشنوی و بعد "استغفر الله"و بفهمی با پسر جوون صاحبخونه برخورد کردی و بعدش ارزو کنی کاش این برق هیچ وقت  نیاد تا مجبور نباشی چشم تو چشم اینا بشی!

بعد از یه وقفه طولانی دوباره نقاشی رو شروع کردم،این بار بر خلاف گذشته مربیم مرده،جوونه شاید سه یا چهار سالی تفاوت سنی داشته باشیم،فکر میکردم اینجور جاهایی که به ارشاد ربط داره اجازه نمیدن مربی اینقدر جوون باشه اما حالا که هست،تو جلسه اول با دو سه تا سوال محکش زدم،راحت میشه دستش انداخت خصوصا با اون ابروهای برداشتش،اما من سعی میکنم "خانوم"(!) باشم و فقط کارمو انجام بدم!هر چند کمی سخته... 

وقتی تخته شاسی و مداد به دست خیره میشم و فقط و فقط به خطوط و انحنا ها توجه میکنم از گذشت زمان هیچی نمیفهمم،وقتی مربی میشینه کنارم و میخواد اعضای صورتو اموزش بده با چهره ای دلقک وار بهش نگاه میکنم و سعی میکنم خنده هام از گوشه لبم نزنه بیرون! اما فقط چند لحظه چون پریسا از اونوره میز محکم میزنه به پام یعنی "ادم باش"،منم با اخم بهش میفهمونم که به این اقا بگو درست حرف بزنه،اخه به جای اینکه بگه چشم اقایون اینجوریه چشم خانوما اینجوریه بینی اقایون اونجوریه بینی خانوما اونجوری مدام و پشت سر هم میگه مال اقایونو اینجوری بکش ماله خانومارو اینجوری!اینجاشو اینجوری بکش اونجاشو اونجوری.به "کروشه" میگه "اکولاد"ووو....